Vanochtend ging de wekker vroeg, want we hadden een dagtrip naar Procida op de planning staan. Vanuit ons hotel namen we een taxi naar haven Beverello in Napels, waar we op de boot stapten richting het eiland. Alleen zo’n vertrek in de ochtend heeft al iets bijzonders: de levendigheid van de haven, de boten die af en aan varen en het vooruitzicht van een nieuw stukje Italië om te ontdekken.
Na een overtocht van ongeveer veertig minuten kwamen we aan op Procida, een eiland dat meteen een heel andere sfeer heeft dan Napels. Kleiner, rustiger en met die typische mediterrane charme waar je meteen blij van wordt. Het voelde direct als zo’n plek waar alles net even langzamer gaat.
Een prachtig eiland, maar ook verzengende hitte
Hoe idyllisch Procida ook oogde, de temperatuur werkte niet helemaal mee. De gevoelstemperatuur lag rond de 40 graden, en dat merkten we vanaf het eerste moment. De warmte hing echt als een deken over het eiland. We hadden eigenlijk het idee om fietsen te huren, zodat we wat meer van Procida konden zien, maar dat plan lieten we al snel varen. Met deze hitte leek het ons simpelweg niet verstandig. In plaats daarvan besloten we het rustiger aan te doen en ons te beperken tot het noordelijke deel van het eiland, dat we te voet gingen verkennen. Soms moet je je plannen gewoon een beetje aanpassen aan het moment en achteraf was dat zonder twijfel de juiste keuze.
Wandelen in een lager tempo
Doordat we het rustiger aan deden, beleefden we Procida ook op een andere manier. Geen gehaast, geen volle planning, maar gewoon stap voor stap kijken waar we uitkwamen. Juist op een eiland als dit past dat eigenlijk heel goed. De charme zit hier niet alleen in de bekende plekken, maar ook in de sfeer, de rust en de kleine straatjes die je onderweg tegenkomt.
Ondanks de hitte was het heerlijk om rond te lopen en de omgeving in ons op te nemen. Overal voel je dat Procida een eigen karakter heeft: minder gepolijst misschien dan sommige andere bestemmingen in de Golf van Napels, maar juist daardoor heel echt en aangenaam.
Op ontdekking in Terra Murata
Een van de plekken die we bezochten was Palazzo d’Avalos, een indrukwekkend gebouw met een lange en bijzondere geschiedenis. Ooit was dit een paleis, later werd het gebruikt als gevangenis, en juist die combinatie van statigheid en rauwe geschiedenis maakt het zo’n interessante plek. Het gebouw straalt iets massiefs en bijna geheimzinnigs uit, alsof de muren nog altijd verhalen met zich meedragen.
Wat het bezoek extra bijzonder maakte, waren de verschillende uitzichtpunten rondom het complex. Vanaf hier heb je prachtige vergezichten over Procida en de zee eromheen. Zeker op zo’n zonnige dag levert dat mooie plaatjes op, ook al maakte de hitte het soms lastig om lang in de volle zon te blijven staan.
Casale Vascello
Tijdens ons bezoek aan Casale Vascello kregen we een bijzonder inkijkje in het echte eilandleven. Terwijl Thijs en ik rustig rondkeken tussen de karakteristieke huizen en smalle doorgangen, werden we aangesproken door een oudere man uit de buurt. Hij begon enthousiast te vertellen over de woningen, de geschiedenis van deze bijzondere plek en hoe de mensen hier vroeger samenleefden. Dat maakte het bezoek extra speciaal, omdat je op zo’n moment veel meer meekrijgt dan alleen wat je ziet.
Ik spreek inmiddels best een woordje Italiaans, maar met een stevig Napolitaans accent is het soms toch behoorlijk lastig te volgen. Af en toe moest ik echt goed luisteren om te begrijpen wat hij precies bedoelde. Juist dat maakte het gesprek ook wel weer charmant: je merkt dan echt dat je in Zuid-Italië bent, waar taal en dialect nog volop leven. Ondanks dat ik niet alles letterlijk verstond, was het duidelijk hoeveel trots en liefde deze man voelde voor Casale Vascello en zijn geschiedenis.
Casale Vascello is namelijk niet zomaar een verzameling huizen, maar een oud versterkt wooncomplex aan de voet van Terra Murata. Het geldt als een van de eerste bewoonde kernen buiten de oude ommuurde nederzetting en dateert uit de 17e eeuw. De huizen zijn gebouwd rond een grote gemeenschappelijke binnenplaats en staan dicht tegen elkaar aan, wat vroeger extra bescherming bood. Opvallend zijn de kleurrijke gevels en de typische vefio: kleine overdekte balkonnetjes met een boogvorm, die zo kenmerkend zijn voor de architectuur van Procida.
Even bijkomen tijdens de lunch
Na een tijdje wandelen waren we wel toe aan een pauze. We schoven aan voor een lunch bij Ristorante Pizzeria La Piazzetta, wat op dat moment echt een heerlijk rustpunt was. Even zitten, iets lekkers eten, wat drinken erbij en vooral ontsnappen aan de brandende zon — meer hadden we eigenlijk niet nodig.
Dat zijn vaak juist de fijne momenten van zo’n dagtrip: niet alleen de bezienswaardigheden, maar ook gewoon even ontspannen en genieten van het Italiaanse ritme. Een goede lunch voelt dan bijna als een mini-vakantie binnen je vakantie.
Niet alles gezien, maar wel genoten
Na het eten maakten we nog een korte wandeling, maar al snel merkten we dat de warmte steeds zwaarder begon te wegen. We hadden vooraf natuurlijk meer willen zien en misschien nog andere delen van het eiland willen ontdekken, maar met deze temperaturen was dat gewoon niet realistisch. In plaats van ons daarover te ergeren, besloten we het te accepteren en de dag rustig af te ronden.
We kochten tickets voor de boot terug naar Napels en namen afscheid van Procida met gemengde gevoelens: ergens jammer dat we niet alles hebben kunnen doen wat we in gedachten hadden, maar tegelijk ook blij dat we dit eiland toch hebben kunnen ervaren.
Een eiland om nog eens terug te zien
Ook al was ons bezoek korter en minder uitgebreid dan gepland, Procida heeft zeker indruk op ons gemaakt. Het eiland heeft een rustige, authentieke uitstraling en voelt heel anders aan dan het drukke Napels. Misschien was het juist daarom wel zo’n fijne afwisseling.
Soms hoeft een dagtrip niet perfect of volledig te zijn om toch geslaagd te voelen. Ook met extreme hitte, aangepaste plannen en een wat kortere route bleef Procida een bestemming die de moeite waard was. Een plek om nog eens naar terug te keren, maar dan het liefst op een iets koelere dag.
Laat een reactie achter!