Na ons bezoek aan Otranto reden we verder naar Faro di Punta Palascia, bij Capo d’Otranto. Deze vuurtoren ligt op het meest oostelijke punt van Italië en kijkt uit over de Adriatische Zee. Vanaf de parkeerplaats wandelden we richting de vuurtoren, met onderweg uitzicht over de ruige kust en het helderblauwe water.
Tijdens die wandeling kregen we ineens een sms op onze telefoon: ‘Welkom in Albanië’. Even later verscheen ook de melding dat onze tijdzone was gewijzigd naar de Oost-Europese zomertijd. Blijkbaar zaten we zó dicht bij Albanië dat onze telefoon even dacht dat we de grens al waren overgestoken.
En daar bleef het niet bij, want Michel kreeg even later zelfs nog een berichtje met ‘Welkom in Griekenland’. We waren nog gewoon in Italië, maar onze telefoons waren daar duidelijk even niet zo zeker van.
Faro di Punta Palascia
De vuurtoren van Punta Palascia staat op een spectaculaire plek aan zee. Door de ligging op het uiterste oosten van Italië is dit een populaire stop voor wie vanuit Otranto verder langs de kust rijdt.
Verder naar Santa Maria di Leuca
Na Punta Palascia reden we verder langs de kust richting Santa Maria di Leuca, helemaal in het zuiden van Puglia. Leuca ligt op het uiterste zuidelijke punt van de hak van de Italiaanse laars en staat bekend als de plek waar de Adriatische Zee en de Ionische Zee elkaar ontmoeten. De route ernaartoe loopt langs een prachtige kust met hoge rotsen, kleine baaien en telkens weer uitzicht over zee.
Boven Santa Maria di Leuca vind je naast de vuurtoren ook het Santuario di Santa Maria de Finibus Terrae. De naam betekent letterlijk zoiets als Heiligdom van Maria aan het einde van het land, en dat past natuurlijk perfect bij de ligging helemaal aan het uiteinde van Puglia.
Volgens de overlevering stond hier al vroeg een heiligdom, terwijl het huidige kerkgebouw later meerdere keren werd aangepast en herbouwd. Het santuario is al eeuwenlang een belangrijke plek voor pelgrims en vormt samen met de vuurtoren één van de bekendste herkenningspunten van Santa Maria di Leuca.
Vanaf het plein voor het heiligdom heb je bovendien een prachtig uitzicht over zee en de kust. Beneden zie je Santa Maria di Leuca liggen, terwijl je aan de horizon uitkijkt over het gebied waar de Adriatische en Ionische Zee in elkaar overlopen.
Zo reden we op één middag van het meest oostelijke punt van Italië naar het zuidelijke uiteinde van Puglia, met onderweg onverwacht zelfs nog een digitale uitstap naar Albanië en Griekenland.
Eerst Otranto bezoeken?
Lees ook onze blog over Otranto, waar we de ochtend begonnen aan zee en daarna de bijzondere Cattedrale di Santa Maria Annunziata met haar beroemde mozaïekvloer en de Martelaren van Otranto bezochten.
