In de ochtend vertrekken we vanaf Camping Mar y Sierra, in het noorden van Le Marche, richting Ascoli Piceno. Vanaf de camping is het bijna twee uur rijden en omdat de temperatuur vandaag opnieuw boven de 35 graden uitkomt, besluiten we onderweg eerst nog een verkoelende stop te maken aan de Adriatische Zee.
Op zulke warme dagen merk je meteen dat reizen met een kind soms om een iets ander tempo vraagt. Eerst even zwemmen, afkoelen en ontspannen voordat we de stad in gaan. Dat bleek achteraf een heel goed idee.
Tussenstop bij het strand van Ponte Nina
Halverwege de route stoppen we bij het strand van Ponte Nina, vlak bij Campofilone. Voor ons bleek dit een perfecte plek om even af te koelen. Vooral met kleine kinderen is dit een fijn strand. Het water loopt heel geleidelijk af, waardoor je behoorlijk ver de zee in kunt lopen zonder dat het meteen diep wordt. Thijs vond het geweldig en had hier waarschijnlijk zonder problemen de rest van de dag kunnen blijven.
Ook praktisch kwam de stop goed uit. We konden gratis langs de straat parkeren en vonden zelfs een plekje in de schaduw. Na ongeveer een uur zwemmen moesten we onszelf toch echt overtuigen om weer in de auto te stappen en verder te rijden richting Ascoli Piceno.
Door naar Ascoli Piceno
Na onze strandstop rijden we verder naar Ascoli Piceno, één van de bekendste steden in het zuiden van Le Marche. Het historische centrum valt vooral op door het vele travertijn, de lichte natuursteen die overal terugkomt in de pleinen, kerken en paleizen.
Tijdens ons eerste bezoek in 2022 troffen we de stad alleen niet op haar beste moment. Het was ontzettend warm, veel winkels waren vanwege de riposo gesloten en na de gezelligheid van de markt voelde het centrum opvallend rustig. Waarschijnlijk hadden we Ascoli Piceno meer recht gedaan op een koelere dag of later op de middag.
Dat bleek uiteindelijk ook een goede reden om de stad later nog eens opnieuw te bezoeken.
Parkeren in Ascoli Piceno
We parkeren de auto in Parking Saba Torricella, net buiten het oude centrum. Vanaf de parkeergarage lopen we via de houten voetgangersbrug richting de lift. Die brengt ons omhoog, vlak bij de kruising van Via Dante Alighieri en Lungo Castellano Sisto V. Vanaf hier wandel je gemakkelijk het historische centrum in.
Voor Thijs is het inmiddels veel te warm om nog enthousiast door een stad te wandelen, dus hij gaat in de buggy. Met temperaturen boven de 35 graden konden we hem daar moeilijk ongelijk in geven.
Piazza Arringo
Vanaf de lift lopen we richting Piazza Arringo, één van de belangrijkste historische pleinen van Ascoli Piceno. Het grote plein wordt omringd door monumentale gebouwen en vormt samen met Piazza del Popolo het hart van de oude stad.
Tijdens ons bezoek was er bovendien markt op en rond het plein. We liepen rustig langs de kramen en vonden uiteindelijk een prachtig tafelkleed en een mooie badhanddoek om mee naar huis te nemen.
Aan Piazza Arringo staat ook één van de belangrijkste gebouwen van de stad: de Cattedrale di Sant’Emidio.
Cattedrale di Sant’Emidio
Bij een later bezoek aan Ascoli Piceno konden we de kathedraal gelukkig ook van binnen bekijken. De kerk is gewijd aan Sant’Emidio, de beschermheilige van de stad. Volgens de overlevering beschermt hij Ascoli Piceno tegen aardbevingen en zijn verering speelt dan ook een belangrijke rol in de stad.
Binnen bekeken we het indrukwekkende interieur, maar vooral de crypte onder de kathedraal maakte indruk. Via een trap daalden we af naar een veel stillere en donkerdere ruimte, waar de relieken van Sant’Emidio worden bewaard.
Piazza del Popolo
Vanaf Piazza Arringo is het maar een paar minuten lopen naar het beroemdste plein van de stad: Piazza del Popolo. Het plein wordt vaak genoemd als één van de mooiste pleinen van Le Marche en zodra je er staat begrijp je waarom. Vrijwel alles rondom het plein is opgebouwd uit hetzelfde lichte travertijn, waardoor het geheel bijzonder harmonieus oogt.
Eén van de blikvangers is het Palazzo dei Capitani del Popolo, met zijn hoge toren en imposante gevel. Ook de Chiesa di San Francesco en de elegante Loggia dei Mercanti liggen direct aan het plein.
Ondanks de hitte was het fijn om hier even rond te lopen en de gebouwen rustig te bekijken.
Tijd voor verkoeling in 2022
Tijdens ons bezoek in 2022 was het warm, heel warm. We besloten daarom een gelateria op te zoeken die verscholen zat achter de zuilen aan Piazza del Popolo. Met een ijsje en een smoothie zochten we een plek in de schaduw bij de Loggia dei Mercanti, links van het gotische portaal van de Chiesa di San Francesco.
Na zijn ijsje ging Thijs uiteindelijk languit op het koude marmer liggen. Een duidelijker signaal dat hij klaar was met de warmte hadden we eigenlijk niet nodig. Voor ons was dat dan ook het moment om langzaam terug richting de auto te gaan.
Terug in Ascoli Piceno in 2026
Omdat ons eerste bezoek vooral in het teken had gestaan van extreme warmte, kwamen we in 2026 opnieuw naar Ascoli Piceno. Deze keer konden we meer van de stad bekijken en namen we ook de tijd om verschillende kerken van binnen te bezoeken.
Het was leuk om door dezelfde straten en over dezelfde pleinen te lopen, maar de stad nu met heel andere ogen te zien.
Gelato in 2026
Op weg over het prachtige Piazza del Popolo richting de Chiesa di San Francesco kon een gelato natuurlijk niet ontbreken.
Dit keer viel ons iets op wat voor ons extra prettig was: bij alle smaken stonden de allergenen duidelijk aangegeven. Met voedselallergieën maakt dat zo’n simpel ijsmoment ineens een stuk gemakkelijker. We konden meteen zien welke smaken wel en niet geschikt waren, zonder bij iedere smaak afzonderlijk uitleg te hoeven vragen.
Chiesa di San Francesco
Daarna liepen we de Chiesa di San Francesco binnen. De kerk ligt direct aan Piazza del Popolo en is één van de grote religieuze gebouwen van Ascoli Piceno.
Binnen viel ons oog op een bijzonder glas-in-loodraam. Op het eerste gezicht springt vooral het hakenkruis in het oog, maar wanneer je langer kijkt blijkt het raam een veel aangrijpender verhaal te vertellen.
Het stelt Maximiliaan Maria Kolbe voor, de Poolse franciscaan die tijdens de Tweede Wereldoorlog gevangen werd gehouden in Auschwitz. Hij werd bekend doordat hij vrijwillig zijn eigen leven opofferde om een medegevangene te redden.
Onderaan het raam zijn gevangenen en een nazi-officier afgebeeld. Boven hen verschijnt Maria, als symbool van hoop, geloof en troost.
Juist doordat je zo’n voorstelling niet direct verwacht in een Italiaanse kerk, bleven we er wat langer naar kijken. Het glas-in-loodraam herinnert niet alleen aan de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog, maar ook aan de moed en naastenliefde waarvoor Kolbe later bekend werd.
Ascoli Piceno kreeg een tweede kans
Na ons bezoek in 2022 hadden we het gevoel dat we Ascoli Piceno niet helemaal op het juiste moment hadden meegemaakt. De combinatie van extreme hitte, riposo en een vermoeide peuter zorgde ervoor dat we destijds vooral blij waren wanneer we ergens in de schaduw konden zitten.
Door in 2026 terug te keren konden we eindelijk meer zien van de gebouwen waar we de eerste keer grotendeels aan voorbij waren gegaan. Vooral de Cattedrale di Sant’Emidio, de crypte en de Chiesa di San Francesco voegden veel toe aan ons beeld van de stad.
