Vanochtend zijn we vroeg vertrokken naar Civita di Bagnoregio, nog vóór de grote drukte en voordat de hitte echt zou toeslaan. En dat bleek een goede keuze. In de ochtendzon lag het dorp prachtig op zijn rots, bijna alsof het los zweefde boven de vallei. Een plek die je eigenlijk al indrukwekkend vindt voordat je er überhaupt bent aangekomen.
Civita di Bagnoregio wordt ook wel “la città che muore”, oftewel “de stervende stad”, genoemd. Die bijnaam klinkt misschien wat dramatisch, maar zodra je het dorp ziet liggen begrijp je meteen waar die vandaan komt. Civita ligt boven op een tufstenen rots, omringd door diepe kloven en een bijzonder landschap dat door erosie langzaam verandert. Door wind, regen en aardverschuivingen brokkelt de rots waarop het dorp staat langzaam af. Juist dat maakt de plek zo bijzonder, maar tegelijk ook kwetsbaar.
De lange brug naar Civita
Het dorp is alleen te voet bereikbaar via een lange voetgangersbrug. Vanaf Bagnoregio wandel je langzaam omhoog richting Civita, terwijl het dorp steeds dichterbij komt. Die wandeling hoort echt bij de ervaring. Je kijkt uit over de vallei, ziet de steile rotswanden en voelt meteen dat je onderweg bent naar een plek die anders is dan andere Italiaanse dorpen.
Omdat we vroeg waren, was het nog relatief rustig. Dat maakte de wandeling extra mooi. Geen grote groepen voor ons, geen volle brug, maar gewoon de stilte van de ochtend en het uitzicht op een van de meest bijzondere dorpen van Italië.
Een middeleeuws dorp vol sfeer
Eenmaal binnen in Civita di Bagnoregio stap je echt een andere wereld in. Het dorp is klein, maar ontzettend sfeervol. Smalle middeleeuwse straatjes slingeren tussen oude stenen huizen door. Overal zie je bloemen, plantenbakken, verweerde muren en charmante doorkijkjes. Het voelt alsof de tijd hier een beetje is blijven stilstaan.
In het centrum ligt een mooi plein, omringd door oude gebouwen en kleine terrasjes. Vanaf verschillende plekken in het dorp heb je prachtig uitzicht over de vallei. Juist die combinatie van historie, stilte, bloemen en het ruige landschap eromheen maakt Civita zo bijzonder.
Bij San Donato hebben we heerlijk op het terras gezeten, met uitzicht op het plein. Een fijne plek om even rustig bij te komen en de sfeer van Civita di Bagnoregio in ons op te nemen, natuurlijk onder het genot van een glas EST! EST!! EST!!!-wijn. Terwijl om ons heen langzaam meer bezoekers het dorp binnenkwamen, genoten wij van het uitzicht, de oude gebouwen en de bijzondere ambiance van deze kleine stad op de rots.
Ook bezochten we Antica Civitas in Civita di Bagnoregio. Dit kleine museum ligt in oude, ondergrondse grotten en geeft een mooi inkijkje in het leven van vroeger. Binnen zie je hoe mensen hier ooit woonden en werkten, met oude gebruiksvoorwerpen en ruimtes die deels in de tufsteen zijn uitgehakt.
Mooi, kwetsbaar en uniek
Wat ons vooral bijbleef, is hoe kwetsbaar Civita di Bagnoregio aanvoelt. Het is geen dorp dat je alleen bezoekt vanwege mooie straatjes of een fotogeniek uitzicht. Het is een plek met een bijzonder verhaal. Een dorp dat al eeuwenlang standhoudt op een rots, maar tegelijkertijd langzaam wordt aangetast door de natuur.
Die wetenschap maakt je bezoek extra indrukwekkend. Je loopt door straatjes die er al honderden jaren liggen, terwijl je weet dat deze plek niet vanzelfsprekend is. Misschien is dat ook precies waarom Civita zoveel indruk maakt.
Ons bezoek aan Civita di Bagnoregio
Voor ons was Civita di Bagnoregio absoluut de moeite waard. Door vroeg te gaan, konden we het dorp op een rustige en fijne manier beleven. Zeker op warme dagen is dat echt aan te raden, want de wandeling over de brug en omhoog naar het dorp kan behoorlijk pittig zijn in de volle zon.
Civita di Bagnoregio is klein, maar groots in sfeer. Een dorp dat je niet snel vergeet. De ligging op de rots, de lange brug, de middeleeuwse straatjes en het uitzicht over de vallei maken dit tot een van die plekken waar je echt even stil van wordt.
Laat een reactie achter!