In Bari kwamen we natuurlijk niet om de verse orecchiette heen. We begonnen ons bezoek daarom in de straatjes Arco Basso en Arco Alto in Bari Vecchia, waar de pasta nog altijd met de hand wordt gemaakt. Voor de huizen staan tafels waarop vrouwen het deeg razendsnel in de bekende vorm van kleine oortjes draaien, waarna de pasta buiten ligt te drogen. De oude binnenstad van Bari staat juist om deze traditie bekend.


Nunzia Caputo
We brachten ook een bezoek aan Nunzia Caputo, één van de bekendste pastamaaksters van Bari. Zij is nauw verbonden met de orecchiette-traditie in Bari Vecchia en laat bezoekers zien hoe de pasta met de hand wordt gevormd.






Voor Thijs was dat extra leuk, want hij wilde thuis zelf ook orecchiette gaan maken. We wisten daardoor eigenlijk al dat we deze dag niet zonder pastaspullen naar huis zouden gaan.
Cattedrale di San Sabino helaas gesloten
Eigenlijk wilden we daarna de Cattedrale di San Sabino, de kathedraal van Bari, bezoeken. Deze romaanse kathedraal is één van de belangrijkste kerken van de stad en onder het gebouw zijn bovendien Romeinse en vroegchristelijke resten gevonden.

Tijdens ons bezoek was er alleen iets gaande waardoor de kerk tijdelijk niet toegankelijk was voor publiek. We moesten die dus overslaan en vervolgden onze route door Bari Vecchia richting de Basilica di San Nicola.
Basilica di San Nicola
Daarna liepen we verder naar de Basilica di San Nicola, één van de bekendste kerken van Bari. De basiliek werd vanaf 1087 gebouwd nadat de relieken van Sint-Nicolaas vanuit Myra naar Bari waren gebracht. Sindsdien is de kerk uitgegroeid tot een belangrijke bedevaartsplaats voor zowel katholieke als orthodoxe christenen.

Toen wij aankwamen, was er op dat moment een bruiloft gaande. We waren daarom even bang dat ook deze kerk niet toegankelijk zou zijn, maar gelukkig mochten we gewoon naar binnen en konden we de basiliek toch bekijken.

Binnen is de sfeer heel anders dan bij veel uitbundig versierde kerken in Puglia. De kerk oogt relatief sober en romaans, met stevige zuilen, hoge bogen en een grote open ruimte. Onder de basiliek ligt de crypte, waar de relieken van Sint-Nicolaas worden bewaard.



Een pastadroogbak voor thuis
In de straatjes rondom de basiliek zitten veel souvenirwinkels en kleine zaken met lokale producten. Daar vonden we precies wat we zochten: een echte pastadroogbak.

Omdat Thijs thuis zelf orecchiette wilde gaan maken, konden we die natuurlijk niet laten liggen. Zo hadden we meteen een praktisch souvenir van Bari én een goed excuus om thuis nog eens met de Pugliese pasta aan de slag te gaan.
Nog even langs de vismarkt
Daarna liepen we naar de vismarkt. Bari heeft een sterke band met de zee en rond de oude haven wordt nog altijd de verse vangst verkocht.




Wij waren alleen iets te laat. De meeste vissers waren inmiddels alweer vertrokken, waardoor er niet heel veel meer te zien was. De volgende keer zouden we hier dus duidelijk wat eerder op de dag naartoe moeten.
Lunchen bij Alterno
Daarna besloten we rustig terug richting de auto te lopen. Onderweg gingen we lunchen bij Alterno – Ristorante e American Bar Bari.
Ik bestelde daar misschien wel één van de opvallendste pizza’s van onze vakantie: een pizza waarvan het deeg was gekleurd met inktvisinkt, belegd met octopustentakels.

Qua uiterlijk was het in ieder geval geen standaard Margherita. Vooral Thijs trok een behoorlijk vies gezicht toen mijn pizza op tafel kwam. Die zwarte bodem en octopustentakels waren duidelijk niet helemaal zijn idee van lekker eten.


En wat aten we ’s avonds?
Je kon het natuurlijk al een beetje raden: na een dag vol orecchiette konden we het niet laten om er ’s avonds zelf ook mee aan de slag te gaan. Op tafel kwam orecchiette met mini polpette.
