In de zomer van 2026 reden we al vroeg door de tolpoort van de Kaunertaler Gletscherstraße. Het was nog heerlijk rustig op de weg, waardoor we alle tijd hadden om onderweg verschillende keren te stoppen en van het uitzicht te genieten.
De Kaunertaler Gletscherstraße is ongeveer 26 kilometer lang en klimt vanaf Feichten van circa 1.273 meter naar het gletsjergebied op 2.750 meter hoogte. Onderweg krijg je 29 haarspeldbochten voor de kiezen en stijg je in totaal zo’n 1.500 meter. Bijzonder is dat je tijdens deze rit door alle zes alpiene hoogtezones rijdt: van groene weides onder in het dal tot het kale hooggebergte en uiteindelijk het gletsjerlandschap.
Het Gepatsch-stuwmeer
Eén van de grote blikvangers langs de Kaunertaler Gletscherstraße is het Gepatsch-Stausee. Dit enorme stuwmeer werd in de jaren zestig aangelegd en wordt gevoed door onder andere smeltwater uit de omliggende bergen en van de Gepatschferner.
De stuwdam is ongeveer 600 meter lang en 153 meter hoog. In het meer kan bijna 140 miljoen kubieke meter water worden opgeslagen, dat wordt gebruikt voor de opwekking van elektriciteit. Toen de dam werd gebouwd, behoorde hij zelfs tot de hoogste dammen ter wereld. De weg langs het meer geeft je regelmatig uitzicht over het turquoise water en de bergen eromheen.
Schotse Hooglanders langs de weg
Toen we even buiten de auto stonden om op afstand naar een kudde koeien te kijken, zagen we ineens een boer onze kant op komen met een groep Schotse Hooglanders. Van dichtbij zijn dat toch behoorlijk indrukwekkende dieren. Vooral hun formaat, lange vacht en enorme horens maken indruk wanneer ze zo vlak langs je voorbij komen.
Wandelen bij de Weißsee
Verder omhoog kwamen we bij de Weißsee, waar we besloten de auto even te laten staan en een wandeling te maken. Op deze hoogte ziet het landschap er alweer heel anders uit dan beneden in het dal. De bomen verdwijnen langzaam, het landschap wordt steeds rotsachtiger en rondom het meer kijk je uit over de hoge bergtoppen.
Na onze wandeling liepen we terug naar de auto, maar daar wachtte ons een kleine verrassing.
Twee koeien hadden onze auto blijkbaar bijzonder interessant gevonden en hadden hem van voor tot achter helemaal afgelebberd. Overal zaten lange strepen en afdrukken van hun tongen. Zo’n souvenir van de Kaunertaler Gletscherstraße hadden we vooraf niet helemaal zien aankomen.
Een weg met een bijzondere geschiedenis
De Kaunertaler Gletscherstraße is tegenwoordig vooral een toeristische panoramaroute, maar delen van het traject volgen veel oudere verbindingen door de bergen.
Al eeuwen geleden liep er een route vanuit het Kaunertal over het Weißseejoch richting Zuid-Tirol. In de jaren dertig reden er al postbussen naar het Gepatschhaus. Nadat tussen 1961 en 1965 het stuwmeer werd aangelegd, werd ook de weg verder verbeterd. Uiteindelijk werd de weg in 1979 en 1980 doorgetrokken tot het gletsjergebied op ongeveer 2.750 meter hoogte, oorspronkelijk om het zomerskigebied beter bereikbaar te maken. Tegenwoordig bezoeken volgens de beheerder jaarlijks ongeveer 150.000 mensen alleen al in de zomer deze hoogalpiene weg.
Met de auto tot 2.750 meter hoogte
Na alle stops reden we verder tot helemaal aan het einde van de Gletscherstraße. Hier kun je de auto parkeren op ongeveer 2.750 meter hoogte. Dat alleen al is behoorlijk bijzonder. Je rijdt met je eigen auto vanuit een groen Oostenrijks dal helemaal omhoog tot een landschap waar bijna alleen nog rots, sneeuw en ijs te vinden zijn.
Hier bevindt zich ook het Weißsee Gletscherrestaurant en vertrekken verschillende liften naar nog grotere hoogte. Ons plan was om met de Karlesjochbahn omhoog te gaan. Deze lift brengt bezoekers normaal gesproken naar een uitzichtpunt op 3.108 meter, direct aan de Oostenrijks-Italiaanse grens. Helaas bleek de Karlesjochbahn tijdens ons bezoek gesloten. Gelukkig hadden we een goed alternatief.
Als eerste met de Falginjochbahn omhoog
We konden namelijk wel met de Falginjochbahn naar boven. En hoe leuk was dat: wij waren die ochtend de allereerste passagiers. De Falginjochbahn werd in 2019 gebouwd en brengt je vanaf het gletsjergebied naar het Falginjoch op 3.113 meter hoogte. Na een korte rit stapten we boven uit en stonden we ineens op ruim drie kilometer hoogte.
Met de Falginjochbahn naar 3.113 meter
Na een rit van een paar minuten stapten we uit op maar liefst 3.113 meter hoogte. Boven aangekomen stonden we letterlijk op de grens tussen Oostenrijk en Italië. De landsgrens loopt hier over de bergkam en vanaf deze hoogte kijk je beide landen in.
Tussen de wolken door kregen we steeds weer prachtige vergezichten over het berglandschap. De ene minuut zat een deel van het uitzicht nog helemaal verstopt achter de bewolking en even later trok het weer open en konden we kilometers ver kijken.
Op 3.113 meter aan de grens met Italië
Boven aangekomen merk je direct hoe anders de wereld hier is. Nauwelijks begroeiing, veel rots, sneeuwvelden en rondom hoge bergtoppen. We stonden hier vrijwel op de grens tussen Oostenrijk en Italië. Vanaf deze hoogte kijk je richting beide landen en bij helder weer reikt het uitzicht enorm ver.
Het weer werkte niet voortdurend mee. Wolken trokken regelmatig langs de berg, waardoor het uitzicht soms even helemaal verdween. Maar zodra de bewolking openbrak, kregen we prachtige vergezichten over het hoogalpiene landschap. En alsof ruim 3.100 meter hoogte nog niet winters genoeg voelde, begon het onderweg zelfs nog even te sneeuwen. Beneden hadden we eerder die ochtend nog tussen groene weides en koeien gelopen en een paar uur later stonden we midden in een sneeuwbui. Dat laat meteen zien hoe snel het weer in de bergen kan veranderen.
De gletsjer van dichtbij bekijken
Natuurlijk wilden we niet alleen vanaf boven naar het landschap kijken. We besloten daarom ook nog richting de gletsjer af te dalen. Van een afstand ziet zo’n gletsjer er vooral uit als een groot wit vlak tussen de bergen, maar zodra je dichterbij komt zie je pas hoeveel structuur er in het ijs zit. Scheuren, verschillende kleuren ijs, smeltwater en donkere stukken steen maken duidelijk dat zo’n gletsjer voortdurend in beweging is.
Het is bovendien bijzonder om te beseffen dat het gebied waar je doorheen rijdt sterk is veranderd door het terugtrekken van het ijs. De liften en infrastructuur in het gletsjergebied zijn door de jaren heen meerdere keren aangepast aan veranderingen in sneeuw, ijs en permafrost
Heerlijk eten bij Café Seepanorama
Onderaan de route maakten we nog een stop bij Café Seepanorama om iets te eten. Dat kwam goed uit na zo’n ochtend vol rijden, wandelen en hoogtemeters maken.
We bestelden onder andere spinazieknödel met salade en braadworst. Natuurlijk mocht ook een Apfelstrudel niet ontbreken!
Praktische informatie Kaunertaler Gletscherstraße
De Kaunertaler Gletscherstraße is volgens de huidige informatie dagelijks geopend van 07.00 tot 17.00 uur. Buiten deze tijden geldt een nachtelijk rijverbod. Omdat de weg tot 2.750 meter hoogte loopt, kunnen weersomstandigheden natuurlijk invloed hebben op de toegankelijkheid. Zeker in het voor- en najaar worden winterbanden en soms sneeuwkettingen aangeraden. Langs de route liggen tientallen gemarkeerde stops en uitzichtpunten. Er is daarnaast een gratis audioguide beschikbaar waarmee je onderweg meer kunt horen over natuur, landschap en geschiedenis.
Als je alles rustig wilt bekijken, een wandeling wilt maken en ook met een lift omhoog wilt, zou ik hier zeker een groot deel van de dag voor uittrekken. Alleen snel naar boven rijden en weer terug zou eigenlijk zonde zijn.
