Via de Ötztaler Gletscherstraße omhoog
Vanmiddag reden we via de indrukwekkende Ötztaler Gletscherstraße omhoog, een tolweg die vanuit Sölden rechtstreeks naar het gletsjergebied voert. De officiële informatie noemt het een van de iconische Alpenwegen: de route is ongeveer 13 kilometer lang, klimt tot 2.830 meter hoogte en brengt je naar de Rettenbachferner. Via de Rosie-Mittermaier-Tunnel kun je zelfs verder richting de Tiefenbachferner. Alleen die rit omhoog is al een belevenis op zich.

Met de gondel verder de hoogte in
Bij het dalstation van de Schwarze Schneidbahn stapten we over op de gondel, die ons in twee etappes verder omhoog bracht. De bergstation ligt op 3.250 meter en is daarmee volgens Sölden het hoogste punt in het Ötztal dat je met een kabelbaan kunt bereiken. Tijdens de heenreis was het nog behoorlijk bewolkt. Vooral in het tweede deel van de gondel zaten we volledig in de wolken, waardoor er van uitzicht eigenlijk geen sprake was.


Wachten op de doorbraak
Eenmaal boven leek het eerst nog even alsof we pech zouden houden, maar na ongeveer een kwartier wachten veranderde alles. De lucht brak open en ineens lag daar een fantastisch panorama voor ons. Voor ons strekte zich de indrukwekkende gletsjerwereld van Sölden uit, met de Rettenbachferner en de Tiefenbachferner als ijzige blikvangers.

Daarachter verschenen de machtige drieduizenders van de Ötztaler Alpen, waaronder ook de Wildspitze, de hoogste berg van Tirol. Het was bijzonder om die grillige sneeuw- en ijsvelden van zo dichtbij te kunnen zien.

BIG 3 blijft op het lijstje
Eigenlijk wilden we ook nog door naar het BIG 3 Panoramaplatform Schwarze Schneid, maar dat zat er helaas niet in. Volgens de officiële informatie ligt dit platform op 3.340 meter hoogte en bereik je het normaal gesproken vanaf de bergstation via een wandeling van ongeveer 15 minuten en zo’n 90 hoogtemeters. Er lag echter nog zoveel sneeuw dat het platform niet bereikbaar was. Jammer, maar tegelijk ook een mooi excuus om hier ooit nog eens terug te komen.

Een bergdag om niet te vergeten
Ondanks de wolken bij aankomst werd dit uiteindelijk toch een heel bijzondere middag. Juist dat contrast maakte het extra mooi: eerst volledig in het grijs omhoog, en even later ineens beloond worden met een openluchtdecor van gletsjers, sneeuwvelden en hoge bergtoppen. Soms moet je in de bergen gewoon even geduld hebben — en dan krijg je daar iets heel moois voor terug.






Laat een reactie achter!