Vandaag stond Bologna op het programma. Een stad die we vooral kenden van de beroemde portico’s, de rode daken, de oudste universiteit van Europa en natuurlijk de twee scheve torens. In de herfstvakantie is het heerlijk om zo’n stad gewoon te voet te ontdekken, en dat is precies wat we deden.
Vanaf de parkeerplaats liepen we eerst langs het Canale di Reno. Het kanaal stond vandaag grotendeels droog, maar is toch een leuke eerste kennismaking met een ander stukje Bologna. Ooit speelde het netwerk van kanalen een belangrijke rol bij handel, vervoer en de ontwikkeling van de stad. Via het kanaal kwamen we vanzelf uit bij Via dell’Indipendenza, één van de bekendste winkelstraten van Bologna.
Daar was genoeg te zien: winkels, cafés, boetieks en natuurlijk de Lego-winkel, waar we met Thijs niet zomaar aan voorbij konden lopen.
Piazza Maggiore en de Fontana del Nettuno
Via de winkelstraten liepen we verder richting Piazza Maggiore, het grote centrale plein en één van de plekken waar je eigenlijk niet omheen kunt tijdens een bezoek aan Bologna. Rond het plein staan enkele van de bekendste gebouwen van de stad en vlak ernaast vind je de beroemde Fontana del Nettuno.
De fontein met Neptunus is niet alleen één van de herkenningspunten van Bologna, maar heeft ook een leuk verband met de autowereld. De drietand van Neptunus vormde namelijk de inspiratie voor het logo van Maserati, dat zijn oorsprong in Bologna heeft.
Voor ons natuurlijk een leuk detail, want dan wordt zo’n fontein ineens nét iets interessanter.
Torre dell’Orologio: helaas zonder Thijs naar boven
Aan Piazza Maggiore staat ook de Torre dell’Orologio, onderdeel van Palazzo d’Accursio. Vanaf de toren heb je normaal gesproken een prachtig uitzicht over Bologna en natuurlijk wilden we die graag beklimmen.
Bij het kopen van de kaartjes bleek alleen dat Thijs nog te jong was voor het hoogste terras. Kinderen onder de acht jaar mogen dat laatste deel van de toren niet beklimmen. Dat was behoorlijk balen, want als er iemand ervaring heeft met trappen en torens beklimmen, dan is hij het wel. Toch maar doorgelopen dus.
Basilica di San Petronio
Gelukkig hoefden we niet ver voor het volgende hoogtepunt. Aan hetzelfde plein staat de enorme Basilica di San Petronio. De kerk is al vanaf buiten indrukwekkend, mede doordat de gevel duidelijk onafgemaakt oogt.
Binnen is de basiliek minstens zo indrukwekkend. De enorme ruimte, hoge gewelven en kunstwerken zorgen ervoor dat je automatisch wat langzamer gaat lopen en om je heen blijft kijken.
Door het Quadrilatero
Daarna liepen we de Quadrilatero in, één van de leukste wijken van Bologna als je van eten houdt. De smalle straatjes zitten vol delicatessenwinkels, groentekramen, viswinkels, pasta, kaas, vleeswaren en wijn. Bologna wordt niet voor niets vaak gezien als één van de culinaire hoofdsteden van Italië.
We besloten hier ook even op een terras te gaan zitten om wat te eten. Bologna staat bekend om zijn keuken, dus de verwachtingen lagen misschien iets te hoog. Het was zeker niet slecht, maar eerlijk is eerlijk: deze vakantie hebben we op andere plekken lekkerder gegeten. Ach ja, ook dat hoort bij reizen. Niet ieder terras kan de beste maaltijd van de vakantie serveren.
Op weg naar Le Due Torri
Na het eten liepen we verder naar één van de beroemdste plekken van Bologna: Le Due Torri, de Torre degli Asinelli en Torre Garisenda. De Torre degli Asinelli is met ruim 97 meter veruit de hoogste van de twee en was jarenlang één van de bekendste plekken om Bologna van bovenaf te bekijken. Ernaast staat de veel kortere, maar sterk scheefstaande Torre Garisenda. Juist met die laatste toren zijn al langere tijd problemen.
De Garisenda wordt nauwlettend gemonitord vanwege problemen met de stabiliteit en aantasting van het onderste deel van de constructie. De gemeente Bologna voert daarom een groot project uit om de toren veilig te stellen en te restaureren. Rond de toren gelden daardoor afzettingen en verkeersmaatregelen. Ook de Torre degli Asinelli konden we daardoor helaas niet beklimmen.
De gemeente werkt inmiddels verder aan de versteviging van de Garisenda en heeft als doel het project in 2028 af te ronden. Een goede reden dus om Bologna over een paar jaar nog eens opnieuw te bezoeken.
